یخ زدم از سرمای عاطفه آدما...
دلنوشته های یک دختر کرد
|
خوزگه هه ر کاتی بو مت ئه روانی سیویکم بو نازل ئه بوو ئیستا که دانه دانه نیگاکانت ئه ژمیرم وا هه ست ئه که م خوت ئه زانی باخیکم هه یه پر له سیوی ئه رخه وانی ... [ یکشنبه نهم بهمن 1390 ] [ 22:18 ] [ لیلا ]
هه موو جاری
زوو ده ژاکی له سه ر گورت هه رگولیکی که ده یچینم خو ده زانم عه شقی گولی کام ولاتی به لام ... چبکه م گولی ئه وی له کوی بینم . [ یکشنبه نهم بهمن 1390 ] [ 16:49 ] [ لیلا ]
له وشه وه وه سه رینیک
سه راپای نوقم کردم له گیژاوی شه و بو دا وه کوو چرکه ژمیریک بیرم هه روا خول ده خوا به ده وری به ژنی تودا [ یکشنبه نهم بهمن 1390 ] [ 16:37 ] [ لیلا ]
کودکی که میداند
دستان پینه بسته پدرش تن فروشی خواهرش وگریه مادرش ... از بی پولی است در مدرسه چطور بنویسد علم از ثروت بهتر است؟؟؟
ممنون میشم از دوستان عزیز اگه به این سوال جواب بدن که علم بهتر است یا ثروت ؟ [ پنجشنبه ششم بهمن 1390 ] [ 21:23 ] [ لیلا ]
وقتی به این فکر میکنم که تو نیستی ... از بی کسی پر میشوم و قلبم قطره قطره آب می شود لحظه هایم نفس گیر می شود وبغض های خفه شده در گلویم ... وهای های گریه هایم پایان نمی گیرد . [ پنجشنبه بیست و دوم دی 1390 ] [ 23:32 ] [ لیلا ]
[ شنبه هفدهم دی 1390 ] [ 23:22 ] [ لیلا ]
[ شنبه هفدهم دی 1390 ] [ 23:19 ] [ لیلا ]
باز باران بی ترانه ... باز باران با تمام بی کسی های شبانه می خورد بر مرد تنها می چکد بر فرش خانه نمی فهمم کجای قطره بی کسی زیباست نمی فهمم چرا مردم نمی فهمند که آن کودک که زیر ضربه شلاق باران سخت می لرزد ... کجای لذتش زیباست ...!
جالب توجه که این عکس رو از یکی از مناطق حومه نشین فقیر اطراف همدان گرفتم ودر این حین هم بارون شدیدی میبارید که متاسفانه در عکس واضح نیست هر بار با دیدن این عکس بغض بدی گلومو میگیره ومیگم خدایا چرا ... [ شنبه هفدهم دی 1390 ] [ 22:42 ] [ لیلا ]
آنگاه که تولد دختری بی گناه مایه ننگ عربها بود ٬ آنگاه که زندگی برای دخترکان ساعتی به طول نمی انجامید ٬ نیاکان ما ٬بلندترین شب سال ٬ یلدا شب تولد مینو الهه زن ٬میترا الهه خورشید را شب زنده داری کردند ٬ برای گرامی داشت مقام مقدس زن ٬ این شب وهمه شب های پرستاره ایرانی بر همه دوستان ندیده مبارک . این یه عکس خوشگل از برادرزاده دوستم ٬امیدوارم هوس هندونه نکنید
[ سه شنبه بیست و نهم آذر 1390 ] [ 21:13 ] [ لیلا ]
ژینیکی ترم خه لات که خوایه ! با کورت بی ٬وه ک هی گول وپه روانه به هه ر بستی عه رد من قنیات ده که م به لام تیا نه ژیم وه کوو بیگانه ...
[ پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1390 ] [ 19:2 ] [ لیلا ]
[ سه شنبه بیست و دوم آذر 1390 ] [ 19:12 ] [ لیلا ]
تو سبز ترین خاطره من ودوست داشتنی ترین دوست من هستی .دل کندن از تو چقدر سخت بود
وچه سخت تر ٬تحمل دوری ات ٬اما بدان یاد وخاطره ات را تا ابد گرامی خواهم داشت . تقدیم به عزیز دلم رضوان.
[ جمعه هجدهم آذر 1390 ] [ 22:10 ] [ لیلا ]
نه از خاکم نه از بادم نه دربندم نه آزادم نه آن لیلا ترین مجنون نه شیرینم نه فرهادم فقط مثل تو دلتنگم اگر آبی تر از آبم اگر همزاد مهتابم بدون تو چه بی رنگم بدون تو چه بی تابم
خداوند در یکی از زیباترین روزها کسی را آفرید که اکنون زیباترین بهانه من برای زندگی است . ۱۳۶۶ شاخه گل محمدی ویه دنیا عشق تفدیم تو باد. رضی یادته ۱۹ آذر ۸۸ روزی که هیچوقت فراموشش نمی کنم انگار همین دیروز بود. لحظه لحظه اون روز مثه یه فیلم جلوی چشمه جشن تولد با طعم ویتامین A هزاران بار یادش بخیر.
[ جمعه هجدهم آذر 1390 ] [ 19:23 ] [ لیلا ]
[ پنجشنبه هفدهم آذر 1390 ] [ 20:50 ] [ لیلا ]
بو ئه وه ی نامه بارانی کردووم
گیانی په روازه ی من و تو دوو کولاره ی سه راسیمه ن به هه واوه ده زووله یه ک له روشنایی به یه که وه گریی داون پیکیش نه گه ن له ناو فه زای ئه لقه یه کدا به ته قای ژوان چه رخه ده ده ن هه تا ماون [ چهارشنبه شانزدهم آذر 1390 ] [ 21:12 ] [ لیلا ]
پائیز خواهد آمد
و خاطرات زیبای من و تو را برگ برگ خواهد کرد وتو و من در اوج لبخند به گدشته ها حسادت خواهیم کرد [ چهارشنبه شانزدهم آذر 1390 ] [ 19:57 ] [ لیلا ]
پنداشتی که چون ز تو بگسستم دیگر مرا خیال تو در سر نیست اما چه گویمت که جز این آتش بر جان من شراره دیگر نیست
در دل چگونه یاد می میرد یاد تو یاد عشق نخستین است یاد تو آن خزان دل انگیز یست کو را هزار جلوه رنگین است. [ سه شنبه پانزدهم آذر 1390 ] [ 21:58 ] [ لیلا ]
صندلی خالی کنار رویاهایم از آن توست چه بنشینی و چه بروی دوستت دارم... [ دوشنبه چهاردهم آذر 1390 ] [ 22:6 ] [ لیلا ]
دل بسته ام به پائیز شاید دوباره از سر مهر بیایی [ دوشنبه چهاردهم آذر 1390 ] [ 18:23 ] [ لیلا ]
میسوزم از این دورویی ونیرنگ یکرنگی کودکانه میخواهم ای مرگ از آن لبان خاموشت یک بوسه جاودانه میخواهم [ یکشنبه سیزدهم آذر 1390 ] [ 21:17 ] [ لیلا ]
و هنوز حرفای ناتمام... تا که نگاه می کنی وقت رفتن است باز هم همان حکایت همیشگی پیش از آنکه با خبر شوی لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود آه ... ای دریغ وحسرت همیشگی ناگهان چقدر زود دیر می شود.
[ جمعه یازدهم آذر 1390 ] [ 23:27 ] [ لیلا ]
در گلویم بغض بسته شاهراه حنجره تا که می دوزم نگاهم را به قابِ پنجره [ سه شنبه هشتم آذر 1390 ] [ 0:13 ] [ لیلا ]
سال ها شد،رفته دم سازم زدست اما هنوز،در درونم زنده است و زندگانی می کند بی ثمر هر ساله در فکر بهارانم ولی ،چون بهاران می رسد بامن خزانی می کند طفل بودم،دزدکی پیروعلیلم ساختند آنچه گردون می کند با ما نهانی می کنند [ دوشنبه هفتم آذر 1390 ] [ 10:18 ] [ لیلا ]
[ پنجشنبه سوم آذر 1390 ] [ 23:0 ] [ لیلا ]
باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست ؟ [ پنجشنبه سوم آذر 1390 ] [ 22:50 ] [ لیلا ]
برای زیستن دو قلب لازم است قلبی که دوست بدارد ٬قلبی که دوستش بدارند قلبی که هدیه کند ٬قلبی که بپذیرد قلبی که بگوید ٬قلبی که جواب بگوید قلبی برای من ٬قلبی برای انسانی که من میخواهم . [ چهارشنبه دوم آذر 1390 ] [ 19:48 ] [ لیلا ]
نه تو می مانی ...نه من ...!نه اندوه
ونه هیچ یک از مردم این آبادی !... وبه حباب نگران لب یک رود قسم وبه کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت غصه هم خواهد رفت آنچنان که فقط خاطره ای خواهد ماند.
برای اکرم عزیز در غم از دست دادن پدر بزرگوارش ٬اکرم جان چون میدونم نظر لطف داری به وبلاگم وهمیشه سر میزنی خواستم بدونی اگرچه دوریم اما همیشه بیادتیم ویادوخاطره ات تا ابد تو ذهنمون میمونه٬مارو در غم خود شریک بدان. از طرف خودم ورضوان عزیز. [ چهارشنبه دوم آذر 1390 ] [ 19:45 ] [ لیلا ]
کوردستانیان هیند خوشده وی ئه وا ده یکه ن به مه زاریک تا کی نه بی له جیهانا ئیمه شیان هینده خوشده وی شادمان ده که ن به فیدرالی له چوار چیوه ی گورستانا خوشیان ٬وه کوو دوو پاله وان که که س نه ما نه فر ه ت ده که ن له خه نجر و تیر و که وان به یانی ئاشتی مور ده که ن یه کیان ده بی به مجیور ئه وی تریان به زیده وان . [ شنبه بیست و هشتم آبان 1390 ] [ 19:40 ] [ لیلا ]
بیری من و قبیله نما وه کوو یه کن روو ده که مه هه ر جییه کی ئه م جیهانه رووی میلی ئه و ته نیا به ره و کوردستانه
[ شنبه بیست و هشتم آبان 1390 ] [ 19:30 ] [ لیلا ]
له باخیکدا گولمیخه کیک دلمی رفاند به خه مساردی ده ستم نایه بینه قاقای بو چنینی له پریکا له جیگه گول گولم نه دی ـ خومم بینی راچله کیم وبه بیرماهات منیش ٬ئه مرو وه ک ئه و گوله ده شینمه وه بیپه روام ٬ئاسووده م٬هیمنم ئه ی کی ده لی ٬هه ر وه ک ئه ویش ده ستی مردن نزیک نیه له گه رده نم [ دوشنبه بیست و سوم آبان 1390 ] [ 16:19 ] [ لیلا ]
|
درباره وبلاگ  خدایا دستم به آسمانت نمی رسد تو که دستت به زمین می رسد بلندم کن... |
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] | ||
